سوره مائده - آیه 104 - جزء 7
وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ تَعَالَوْا إِلَىٰ مَا أَنزَلَ اللَّهُ وَإِلَى الرَّسُولِ قَالُوا حَسْبُنَا مَا وَجَدْنَا عَلَيْهِ آبَاءَنَا ۚ أَوَلَوْ كَانَ آبَاؤُهُمْ لَا يَعْلَمُونَ شَيْئًا وَلَا يَهْتَدُونَ
معنای آیه
و چون به آنان گفته شود: «به سوی آنچه خدا نازل کرده و به سوی پیامبر[ش] بیایید»، میگویند: «آنچه پدران خود را بر آن یافتهایم ما را بس است.» آیا هر چند پدرانشان چیزی نمیدانسته و هدایت نیافته بودند؟
تفسیر قرآن
آن گاه با اشاره به منطق مشركان در مورد اين تحريم هاي نابجا مي فرمايد: چون به آن ها گفته شود به سوي آنچه خدا نازل كرده و به سوي پيامبر بياييد، گويند: آداب نياكانمان، ما را بس است. آيا اگر پدرانشان دانشي نداشتند و هدايت نيافته بودند، باز از آن ها پيروي مي كردند؟»
از موضوعاتى كه در زمان جاهليّت به شدّت رائج بود مسأله افتخار به نياكان و احترام بى قيد و شرط و تا سرحد پرستش، در برابر آنان و افكار و عادات و رسوم آنها بود. اين موضوع اختصاصى به عصر جاهليّت ندارد، امروز هم در ميان بسيارى از ملّت ها وجود دارد و يكى از عوامل اصلى اشاعه و انتقال خرافات از نسلى به نسل ديگر است.
هر چند روح قدردانى ايجاب مى كند كه اجداد و نياكان محترم شمرده شوند، امّا لزومی ندارد، که از خرافات آن ها هم كوركورانه تبعيت نمائيم. عجب اين كه در اين عصر علم و دانش بعضى از دانشمندان و حتّىٰ اساتيد دانشگاه به خرافات مضحكى همچون پريدن از روى آتش در روزهاى آخر سال می خواهند آتش پرستى نياكان را به نوعى زنده كنند.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر