سوره مائده - آیه 100 - جزء 7
قُل لَّا يَسْتَوِي الْخَبِيثُ وَالطَّيِّبُ وَلَوْ أَعْجَبَكَ كَثْرَةُ الْخَبِيثِ ۚ فَاتَّقُوا اللَّهَ يَا أُولِي الْأَلْبَابِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ
معنای آیه
بگو: ناپاک و پاک [مانند کافر و مؤمن، معصیت و طاعت، حرام و حلال، و معیوب و سالم] یکسان نیستند؛ هر چند فراوانی ناپاک ها تو را به شگفت آورد. پس ای صاحبان خرد! از خدا پروا کنید تا رستگار شوید.
تفسیر قرآن
بعد از تحريم مشروبات الكلى و قمار و انصاب و ازلام و صيد كردن در حال احرام، برای آن که نکند بعضى ارتكاب اين گونه گناهان توسّط اكثريّت را دستاويز قرار دهند، به عنوان يك قاعده ی كلّی به پيامبرش مي فرمايد: «بگو: پليد و پاكيزه يكسان نيستند، هر چند كثرت پليد تو را به شگفتي آرد؛ پس اي خردمندان، از مخالفت اوامر خدا بپرهيزيد؛ شايد رستگار شويد.»
يعنی اعتبار در هر جا با حق است، و لو اهل حق كم باشند و در برابر حق بايد تسليم بود، هر چند بيشتر مردم از آن رو گردان باشند.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر