سوره مائده - آیه 96 - جزء 7
أُحِلَّ لَكُمْ صَيْدُ الْبَحْرِ وَطَعَامُهُ مَتَاعًا لَّكُمْ وَلِلسَّيَّارَةِ ۖ وَحُرِّمَ عَلَيْكُمْ صَيْدُ الْبَرِّ مَا دُمْتُمْ حُرُمًا ۗ وَاتَّقُوا اللَّهَ الَّذِي إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ
معنای آیه
برای بهره مند شدن شما و کاروانیان، شکار کردن از دریا و خوراکی آن [در حال احرام] بر شما حلال شد. و شکار صحرا و بیابان تا زمانی که مُحرم هستید، بر شما حرام است. و از خدایی که به سوی او گردآوری می شوید، پروا کنید.
تفسیر قرآن
در اين آيه مي فرمايد: در حال احرام، صيد دريا و خوراكي كه از آبزيان حلال گوشت صيد شده ترتيب داده مي شود، براي شما حلال است، تا شما و مسافران بتوانيد از آن ها بهره بريد. پس مادام كه در حال احرام هستيد صيدهاي صحرايي بر شما حرام است. از اين رو، از خداوندي كه در قيامت در پيشگاه او حاضر مي شويد بپرهيزيد و با دستورهاي او مخالفت نكنيد.
مراد از حيوان دريايى، آبزيان و حيواناتى است كه در آب زندگى مىكنند، گرچه در رودخانه باشد.
امام صادق (ع) در باره ى «وَ طَعامُهُ مَتاعاً لَكُمْ وَ لِلسَّيَّارَةِ» فرمودند: «مقصود ماهى نمكزدهاى است كه مىخورند». (كافى، ج 4، ص 392)
يكي از فلسفه هاي حجّ و عمره اين است كه انسان را از مادّه و مادّيّات جدا كرده و با معنويّات پيوندد. انسان در حال انجام مراسم حجّ بايد از بعضي تمتّعات از جمله شكار كردن بپرهيزد. از اين گذشته، اگر صيد كردن و كندن درختان و گياهان براي زوّار خانه خدا جايز بود، با توجّه به اين همه رفت و آمدي كه هر سال براي انجام حجّ مي شود، نسل بسياري از آن ها در آن منطقه از بين مي رفت.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر