معنای آیه
در اين آيه با صراحت مي فرمايد: ای اهل ايمان، در حال احرام شكار نكنيد و هر كه از شما در حال احرام عمداً حيواني بکشد، کفّاره ای همانند آن از چهارپايان اهلی بدهد، که دو عادل از خودتان به معادل بودن آن حکم کنند و آن قربانی برابر کعبه قربانی شود؛ يا به اندازه قيمت آن به مستمندان غذا داده شود؛ و يا معادل آن روزه گيرد، تا عقوبت کار خود را بچشد.
خدا تخلّفاتي را كه قبلاً در مورد شكار در حال احرام انجام داده ايد، عفو فرموده؛ ولي از اين به بعد اگر كسي به نهي خداوند از صيد در حال احرام و كفّاره اش اعتنا نكند و باز هم در حال احرام صيد كند، خدا تواناست و به موقع از او انتقام مي گيرد.
امام صادق (ع) فرمود: اگر مرد مُحرِم كبوترى را بكشد كفّاره اش گوسفندى است و اگر جوجه آن را بكشد كفّاره اش شترى است و اگر تخم مرغى را با پا لگد كرده و بشكند بر اوست يك درهم، كه آن را و آن گوسفند و شتر را در مكّه و يا منا تصدق دهد. (تفسير عياشى)
امام صادق (ع) فرموده: وقتي مُحرم صيدي بكُشَد، جزايي به گردنش مي آيد، كه بايد آن را به مسكينان تصدّق دهد؛ و امّا اگر بار دوّم چنين كند، كفّاره ندارد؛ بلكه خدا در آخرت عذابش می کند. (تهذيب 5 / 3(ع) 2)
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر