معنای آیه
در اين آيه مي فرمايد: خدا شما را در برابر قسم هايي كه از روي غفلت ياد كرده ايد، مؤاخذه نمي كند؛ بلکه به سبب سوگندهايي مؤاخذه مي كند، كه دل بر آن بسته ايد، يعني با تصميم بر انجام آن ها سوگند ياد كرده ايد. سوگندهاي خود را حفظ كنيد.» يعني شكستن آن حرام است؛ و اگر كسي سوگند خود را بشكند بايد كفّاره بدهد.
اين چنين خداوند آياتش را برايتان بيان مي كند، تا در برابر اين احكامی كه ضامن سعادت فرد و اجتماع است، او را سپاس گوييد.
سوگندي معتبر است، كه به نام خدا بوده و مباح باشد. و اگر كسي به نام خدا سوگند ياد كند، واجب است به سوگندش عمل كند و اگر آن را شكست كفّاره دارد و كفّاره اش اطعام ده نفر مسكين از غذاي خودش يا پوشاندن لباس بر ده نفر نيازمند يا آزاد كردن يك برده است و اگر كساني بر انجام هيچ يك از اين ها قدرت ندارند، بايد سه روز، روزه بگيرند.
در روايتي آمده: سوگند لغو گفتن: نه والله و آري والله است، كه از روي عادت بر زبان جاري شده و گوينده نمي خواهد با آن چيزي را بر خود واجب كند. (الميزان)
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر