سوره مائده - آیه 82 - جزء 7
لَتَجِدَنَّ أَشَدَّ النَّاسِ عَدَاوَةً لِّلَّذِينَ آمَنُوا الْيَهُودَ وَالَّذِينَ أَشْرَكُوا ۖ وَلَتَجِدَنَّ أَقْرَبَهُم مَّوَدَّةً لِّلَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ قَالُوا إِنَّا نَصَارَىٰ ۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّ مِنْهُمْ قِسِّيسِينَ وَرُهْبَانًا وَأَنَّهُمْ لَا يَسْتَكْبِرُونَ
معنای آیه
یقیناً سرسخت ترین مردم را در کینه و دشمنی نسبت به مؤمنان، یهودیان و مشرکان خواهی یافت. و البته نزدیک ترینشان را در دوستی با مؤمنان، کسانی می یابی که گفتند: ما نصرانی هستیم. این واقعیت برای آن است که گروهی از آنان کشیشان دانشمند و عابدان خدا ترس اند، و آنان [در پیروی از حق] تکبّر نمی کنند.
تفسیر قرآن
آن گاه در آياتی در مقايسه يهوديان و مسيحيّان مي فرمايد: يهود و مشركين را از همه مردم در دشمني با مؤمنان سخت تر خواهي يافت و در دوستی با مؤمنان از همه نزديک تر آنانند، که گويند: ما نصراني هستيم؛ اين از آن روست، که در بين آن ها کشيشان و راهبانی هستند، که تكبّر ندارند و در مقابل حقّ خاضع اند و به اندازه ی روحانيّون يهود در كتمان حقيقت كوشش ندارند
تاريخ اسلام نيز نشان می دهد، كه مشركين مكّه نه فقط در طيّ سيزده سال اوّليّه اسلام آن قدر عليه پيامبر (ص) و مسلمين كوشيدند، كه مجبور به كوچ از مكّه شدند؛ وقتي هم به مدينه هجرت كردند، جنگ هاي سختي همچون بدر و احد و خندق عليه مسلمين به راه انداختند.
يهود هم نه فقط خود درگيري هاي شديدي با پيامبر (ص) و مسلمين داشتند، بلكه در بسياری موارد ـ مخصوصاً جنگ احزاب ـ مشركين را هم ترغيب به جنگ با مسلمين كردند؛ ولي مسيحيان هيچ نبردي عليه مسلمین راه نينداختند؛ عدّه بيشترى هم از آنان به اسلام گرويدند و به رسول خدا (ص) ايمان آوردند.
وقتى در حضور امام صادق (ع) گفت و گو از نصارا و عداوتشان به ميان آمد، حضرت فرمود: ستايشى كه خداى تعالىٰ در آيه: «ذالِكَ بِأَنَّ مِنْهُمْ قِسِّيسِينَ وَ رُهْباناً وَ أَنَّهُمْ لايَسْتَكْبِرُونَ» از آنان كرده، راجع به مردمى است كه ما بين غيبت مسيح و بعثت محمّد (ص) مى زيسته اند و در انتظار بعثت آن جناب روز شمارى مى كرده اند. (تفسير عياشى)
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر