معنای آیه
سپس با اشاره به سرنوشت شوم اهل كتاب بر اثر تقليدهاي كوركورانه از پيشينيانشان مي فرمايد: كافران بني اسرائيل به خاطر نافرماني و تجاوز از حقّ، به زبان پيامبران خود همچون داود و عيسي بن مريم، لعنت شدند. اين اعلام بيزاري به خاطر گناهكار و متجاوز بودنشان است. که قائلند: جز نژاد اسرائيل بودن يا جز اتباع مسيح بودن، سبب نجات نیست.
امام باقر (ع) فرمود: داود (ع) چون دید اهالى شهر ايله فرمان خدا در مورد صید نکردن ماهی در روز شنبه نادیده گرفته و به صید ماهی می پردازند، آن ها را نفرين كرد؛ خداى تعالىٰ هم آنان را به صورت ميمون مسخ نمود. (مجمع البیان)
در تفسیر در منثور به نقل ابن مسعود رسول خدا (ص) فرمود: بنى اسرائيل وقتى دست به گناه و نافرمانى زدند علمايشان آنان را از گناه نهى كردند، و لي در عين حال با ايشان همنيشينى مى كرده و با هم مىخوردند و مى آشاميدند، تو گويى اينان نبوده اند كه گناه مى كردند، وقتى خداى تعالى چنين ديد به دلهايشان اختلاف انداخته و به زبان يكى از پيغمبران آنان را لعنت كرد،
سپس رسول الله (ص) روى به ما كرده و فرمود: به خدا سوگند، شما هم يا اين است كه امر به معروف و نهى از منكر مى كنيد و مردم را به سوى حق واداشته و به آن سوق مى دهيد، يا آن كه به طور مسلّم بين شما تنافر و دشمنى مى اندازد و نيز به طور مسلّم شما را هم لعنت و از رحمت خود دور خواهد نمود، همان طورى كه آنها را لعنت كرد.»
امام صادق (ع) فرمود: آنان كه به صورت خوك درآمدند به نفرين داود و آنان كه به صورت ميمون مسخ شدند به نفرين عيسى بود. (قمی)
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر