تفسیر قرآن

در اين آيه براي ردّ الوهيّت مسيح مي ‏فرمايد:

اوّلاً مسيح همچون پيامبران ديگر، فرستاده خدا بود، اگر رسالت خدا دليل بر الوهيّت است، بايد براي همه پيامبران الوهيّت قائل شويد.

ثانياً، مادر او، زن بسيار راستگويي بود». يعني مريم هم بنده خاصّ خدا بود و نبايد همچون يك معبود در برابر مجسّمه او تا سرحدّ پرستش خضوع كنيد و

ثالثاً، «مسيح و مادرش هر دو غذا مي‏ خوردند» وكسي كه نيازمند به غذاست، مخلوق و بشري است نه خدا.

يعنی مسيح ممكن الوجود بوده نه واجب الوجود، مخلوق بوده نه خالق، از مخلوق ديگرى به نام مريم متولّد شده، بنده ‏اى از بندگان خدا بوده، كه خدايش او را به رسالت به سوى ‏مردم فرستاده، فرزندى بوده كه با مادرش به عبادت خدا مى‏ پرداخته‏ اند و بدون داشتن ربوبيّت و الوهيّت در مجراى امكان كه مجرا و مسير فقر و حاجت است جريان داشته ‏اند.

انجيل های كنوني هم تصريح دارند، بر اين كه مريم به خدا اعتراف داشته و او را عبادت مي كرده است؛ و نيز تصريح دارند، كه عيسيٰ و مادرش مثل ساير مردم غذا مي خوردند؛ و نيز تصريح دارند، كه عيسيٰ همچون ساير پيامبران فرستاده خدا بوده. و اين ها همه دليل بر آنند، كه عيسيٰ (ع) فرستاده خدا بوده، نه خدا و پسر خدا.

در پايان مي فرمايد: بنگر، كه ما براي بطلان دعويشان بر الوهيّت مسيح چگونه با دلايل روشن و عالي ترين بيان براي آن ها استدلال مي كنيم؛ ولي با اين وجود،‌ آن ها از قبول حق سر باز مي زنند و از توجّه به استدلال هاي روشن ما اعراض مي كنند؟

تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان

نکات دیگر