تفسیر قرآن

پس از بحث در مورد انحرافات يهود، به بعضي از انحرافات مسيحيان مي پردازد و نخست از مهم ترين انحراف مسيحيّت يعني مسئله ي «الوهيّت مسيح» مي پردازد و مي‏ فرمايد: به طور مسلّم آن ها كه گفته‏ اند: «خدا همان مسيح بن مريم است» كافر شدند؛ زيرا:

اوّلاً، چه كفري از اين بالاتر، كه كسي قائل باشد، خداوندي كه از هرجهت نامحدود است، مخلوقي است، كه از هر جهت محدود است و صفات مخلوقات را براي خدا قرار دهد؟

ثانياً، چگونه كسي كه از شكم مادر به صورت نوزادي متولّد شده، همان خداي خالق آسمان ها و زمين است؟

ثالثاً، خود مسيح با صراحت به بني اسرائيل گفت: خداي يگانه‏ را پرستش كنيد كه پروردگار من و شماست؛ و اين خود اعتراف مسيح به اين مطلب است، كه او خود نه فقط پروردگار نيست، بلكه خود پروردگاري دارد، كه بايد او را بپرستد.

رابعاً، مسيح براي تأكيد اين مطلب اضافه كرد: هر كس شريكي براي خدا قرار دهد، خدا بهشت را بر او حرام كرده و جايگاه او آتش است.

خامساً، عيسيٰ براي تأكيد بيشتر و اثبات اين كه شرك و غلوّ يك نوع ظلم آشكار است، به پيروانش گفت: براي ستمگران هيچ يار و ياوري نخواهند بود.

اين مطالب ضمناً عنايتي دارد بر بطلان نسبت نارواي تفديه مسيحيان به مسيح، که قائلند: مسيح به دار آويخته شد، تا وسيله ی آمرزش گناهان آن ها شود؛‌ از اين رو، مسيحيان اگر عملي هم انجام ندهند، چون مسيحي هستند، به دوزخ نخواهند رفت.

بعضی از مسيحيان قائل اند معنای پدری خدا و پسری مسيح اين است كه اين از آن منشعب گشته است. طايفه ی ديگرى می گويند آن حقيقتی كه تا قبل از مسيح به نام پروردگار ناميده می شد، مقارن آمدن مسيح به حقيقت ديگری، كه همان مسيح است منقلب شد و طايفه ای می گويند پروردگار در مسيح حلول كرد.

عامّه مسيحيان در معنای پدری خدا و فرزندی مسيح معتقدند: مسيح چنان باعظمت است، كه اگر ممكن بود برای خدا پسری قائل شد او مسيح بود، ولی علمای آن ها به معنای واقعی تثليث قائل اند، يعنی شرک آن ها آشکارتر است.

داستان پدری و پسری و نيز تثليث در ميان يونانيان، روميان و مصريان قديم بوده و از ايشان به يهوديّت و مسيحيّت، که دو دين توحيدی بوده اند، راه يافته است.

پافشاري مسيح (ع) روي مسئله توحيد در منابع مسيحيّت هست.

چنان كه در انجيل مرقس باب 12 آيه 29 آمده: عيسيٰ مردم را به توحيد دعوت كرده و فرموده: خداي ما خداوند واحد است. و در انجيل متيٰ باب 6 آيه 24 آمده: محال است، كه انسان دو آقا و دو محبوب داشته باشد، هم خدا را خدمت كند، هم ديگري را.

تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان

نکات دیگر