سوره مائده - آیه 59 - جزء 6
قُلْ يَا أَهْلَ الْكِتَابِ هَلْ تَنقِمُونَ مِنَّا إِلَّا أَنْ آمَنَّا بِاللَّهِ وَمَا أُنزِلَ إِلَيْنَا وَمَا أُنزِلَ مِن قَبْلُ وَأَنَّ أَكْثَرَكُمْ فَاسِقُونَ
معنای آیه
بگو: ای اهل کتاب! آیا جز این را بر ما عیب می گیرید که ما به خدا و آنچه از سوی او بر ما نازل شده و آنچه پیش از ما [بر پیامبران] فرود آمده ایمان آورده ایم؟! و این [عیب جویی شما به سبب این است] که بیشتر شما فاسق هستید.
تفسیر قرآن
جمعي از يهود نزد پيامبر (ص) آمدند و از آنچه پيامبران بدان ايمان دارند، از وي سؤال كردند. پيامبر (ص) فرمود: من به خداي بزرگ و يگانه ايمان دارم و آنچه را بر ابراهيم و اسماعيل و اسحاق و يعقوب و موسيٰ و عيسيٰ و همه پيامبران الاهي نازل شده حق ميدانم. چون اسم عيسيٰ را برد، آن ها گفتند: ما عيسيٰ را به پيامبري نمي پذيريم و هيچ آييني هم بدتر از آيين شما سراغ نداريم. (مجمع البیان)
در اين آيه، خداوند به پيامبر اکرم (ص) مي فرمايد: از اهل كتاب سؤال كن و بگو: آيا عيب جويي شما از ما جز بدين خاطر است، كه به خداي يگانه و آنچه بر ما و بر انبياء پيشين نازل شده ايمان آورده ايم؟ و از آن جهت بر ما كه به خدا و كتاب هاي آسماني ايمان داريم، ايراد می گیرید، كه بيشترتان فاسق و آلوده به گناهيد.
آری، در نظر مردمی که فاسق و آلوده اند، عقيده پاك و عمل صالح زشت و عقائد و اعمال نادرست، زيبا و شايسته تحسين جلوه مي كند.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر