معنای آیه
پس از آن که در آيه پيشين ولايت و سرپرستی را منحصر در خدا و رسولش و مؤمنان اهل نماز و زکات در حال رکوع با مصداق معيّن و خاصّ آن که حضرت علی (ع) است بيان فرمود، در اين آيه ضمن تشويق و پذيرش اصل ولايت، پذيرندگان آن را از مصاديق حزب الله دانسته است، که همواره پيروزند و مي فرمايد: كساني كه ولايت و سرپرستي خدا و پيامبر (ص) و افراد با ايمان را بپذيرند، در حزب خدا خواهند بود و حزب خدا پيروز است.
اطلاق آيه دليل بر پيروزى مطلق حزب الله در تمام جبهه هاست و از آن رو مسلمانان امروز پيروز نيستند، كه شرايط حزب الله، كه داشتن تقوا و عمل صالح و اتّحاد كامل است، ندارند.
مراد از «الَّذِينَ آمَنُوا» در اين آيه، همه افراد با ايمان نيست؛ بلكه كسى است كه در آيه قبل با اوصاف معيّنى به او اشاره شد.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر