سوره مائده - آیه 52 - جزء 6
فَتَرَى الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِم مَّرَضٌ يُسَارِعُونَ فِيهِمْ يَقُولُونَ نَخْشَىٰ أَن تُصِيبَنَا دَائِرَةٌ ۚ فَعَسَى اللَّهُ أَن يَأْتِيَ بِالْفَتْحِ أَوْ أَمْرٍ مِّنْ عِندِهِ فَيُصْبِحُوا عَلَىٰ مَا أَسَرُّوا فِي أَنفُسِهِمْ نَادِمِينَ
معنای آیه
کسانی که در دل هایشان بیماری [دورویی] است، می بینی که در دوستی با یهود و نصاری شتاب می ورزند و [بر پایه خیال باطلشان که مبادا اسلام و مسلمانان تکیه گاه استواری نباشند] می گویند: می ترسیم آسیب و گزند ناگواری به ما برسد [به این سبب باید برای دوستی به سوی یهود و نصاری بشتابیم]. امید است خدا از سوی خود پیروزی یا واقعیت دیگری [به نفع مسلمانان] پیش آرد تا این بیماردلان بر آنچه در دل هایشان پنهان می داشتند، پشیمان شوند.
تفسیر قرآن
بعد از آن كه فرمود: «خدا ستمگران را هدايت نمي كند» مي فرمايد: «اين افراد گمراه بيمار دل با سرعت و اصرار به طرف يهود و نصارا مي روند و مي گويند: مي ترسيم قدرت به دست آن ها بيفتد و براي ما مشكل ايجاد شود.
حال آن كه اميد است خدا با امري از جانب خود فتحي نصيب مسلمانان كند و قدرت به دست مسلمانان بيفتد و آن گاه اين منافقان، از پندارها و كوشش هاي باطل خود پشيمان گردند و افسوس بخورند.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر