سوره مائده - آیه 50 - جزء 6
أَفَحُكْمَ الْجَاهِلِيَّةِ يَبْغُونَ ۚ وَمَنْ أَحْسَنُ مِنَ اللَّهِ حُكْمًا لِّقَوْمٍ يُوقِنُونَ
معنای آیه
پس آیا [با وجودِ مشعل نبوّت و آیات روشن قرآن در میانشان] داوری جاهلیت را می طلبند؟! و برای قومی که یقین دارند، چه کسی در داوری بهتر از خدا است؟
تفسیر قرآن
در اين آيه با استفهام انكاري مي فرمايد: آيا اينها كه مدّعي پيروي از كتب آسماني اند، خواهان داوری های جاهليّت اند؟ در حالي كه هيچ داوري براي اهل يقين، بهتر از حكم خدا نيست.
بهترين قانونگذار آن است، که از تمام اسرار هستى و انسان آگاه باشد، هدف انتفاعى نداشته باشد، از هيچ قدرتى نترسد و خيرخواه همه باشد. و اين شرايط هم تنها در خداوند هست.
در اين آيه از اوصاف حاكم طاغي، جهالت او به حكم خدا دانسته شده، هر چند در فضاي اسلامي صادر شده باشد؛ چنان كه حضرت زهرا (س) در احتجاج خود در مورد حكم غصب فدك با اشاره به اين آيه آن را حکم جاهلی خواند. (بحار 29/238)
اميرالمؤمنين (ع) فرمود: حكم دو گونه است: حكم خدا و حكم جاهليّت. كسي كه در حكم خدا خطا كند، حكم جاهليّت نموده است. (صافي)
مسلمانانى هم كه با داشتن احكام آسمانى قرآن و اسلام به دنبال قوانين ساختگى ملل ديگرى بروند، در مسير جاهليّت گام نهاده اند.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر