- آیه 29 -
﴿۲۸﴾ يَا عِمادَ مَنْ لَاعِمادَ لَهُ، يَا سَنَدَ مَنْ لَاسَنَدَ لَهُ، يَا ذُخْرَ مَنْ لَا ذُخْرَ لَهُ، يَا حِرْزَ مَنْ لَاحِرْزَ لَهُ، يَا غِياثَ مَنْ لَاغِياثَ لَهُ، يَا فَخْرَ مَنْ لَافَخْرَ لَهُ، يَا عِزَّ مَنْ لَاعِزَّ لَهُ، يَا مُعِينَ مَنْ لَامُعِينَ لَهُ، يَا أَنِيسَ مَنْ لَاأَنِيسَ لَهُ، يَا أَمانَ مَنْ لَاأَمانَ لَهُ.
| پخش |
قاری |
سوره |
شماره آیه |
|
|
محمد صدیق منشاوی |
|
29 |
|
|
عبدالباسط محمد عبدالصمد |
|
29 |
|
|
محمود خلیل الحصری |
|
29 |
| پخش |
قاری |
شماره صفحه |
ردیف |
|
|
مصطفی اسماعیل |
15 |
1 |
|
|
محمد صدیق منشاوی |
15 |
2 |
معنای آیه
(٢٨) ای تکیهگاه آنکه تکیهگاه ندارد، ای پشتیبان آنکه پشتیبان ندارد، ای اندوخته آنکه اندوختهای ندارد، ای پناه آنکه پناهی ندارد، ای فریادرس آنکه فریادرسی ندارد، ای افتخار آنکه افتخاری ندارد، ای توانمندی آنکه توان ندارد، ای مدد رسان آنکه یاوری ندارد، ای همدم آنکه همدمی ندارد، ای ایمنیبخش آنکه ایمنی ندارد.
تفسیر قرآن