معنای آیه
بعد از بيان حكم زناي محصنه در تورات، در اهمّيّت تورات مي فرمايد: ما تورات را نازل كرديم، كه در آن هدايت به حق و نور براي برطرف ساختن تاريكي هاي ناداني بود؛ از اين رو، پيامبران الاهي كه تسليم فرمان خدا هستند و بعد از نزول تورات روي كار آمدند، همگي بر طبق آن براي يهود، حكم مي كردند.
دانشمندان يهود نيز بر طبق اين كتاب آسماني كه به آن ها سپرده شده بود و بر آن گواه بودند داوري مي كردند؛ پس شما هم اي دانشمندان اهل كتاب، از مردم نترسيد، كه تحت تأثير تهديدها و تطميع هاي آنان، احکام تورات را بيان نكنيد، بلکه از مخالفت من بترسيد، كه اگر كتمان حقّ كنيد مجازات خواهيد شد و آيات مرا به بهای اندک نفروشيد و آن ها كه بر طبق احكام خدا داوري نمي كنند، كافرند.
ذكر ربّانيّون و احبار بعد از نبيّين مي رساند، كه بعد از پيامبران، دانشمندان ربّانيّ يعني امامان قرار دارند، كه خدا در باره آنان فرموده: «جَعَلنا مِنهُم اَئِمَّةً يَهدونَ بِاَمرِنا لَمَّا صَبَروا وَ كانوا بِآياتِنا يوقِنونَ: چون شكيبايي كردند و به آيات ما يقين داشتند، برخي از آنان را پيشواياني قرار داديم كه به فرمان ما مردم را هدايت كنند. (سجده 32/24)
على (ع) فرمود: «أنَا رَبّانىِّ هذِهِ الاُمَّةِ» ربّانى اين امّت منم. (تفسير مراغى)
و امام صادق (ع) فرمود: الرَّبَّانِيُّونَ، اهل بيت پيامبرند. (تفسير صافى)
رسول خدا (ص) فرمود: كسى كه حتّىٰ به مقدار دو درهم قضاوت ناحقّ كند، مشمول جمله آخر اين آيه يعنی کافران مى شود. (تفسير صافى)
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر