سوره مائده - آیه 42 - جزء 6
سَمَّاعُونَ لِلْكَذِبِ أَكَّالُونَ لِلسُّحْتِ ۚ فَإِن جَاءُوكَ فَاحْكُم بَيْنَهُمْ أَوْ أَعْرِضْ عَنْهُمْ ۖ وَإِن تُعْرِضْ عَنْهُمْ فَلَن يَضُرُّوكَ شَيْئًا ۖ وَإِنْ حَكَمْتَ فَاحْكُم بَيْنَهُم بِالْقِسْطِ ۚ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطِينَ
معنای آیه
پذیرا و شنوای دروغ هستند [و] بسیار مال حرام میخورند. پس اگر نزد تو آمدند، [یا] میان آنان داوری کن، یا از ایشان روی برتاب. و اگر از آنان روی برتابی هرگز زیانی به تو نخواهند رسانید. و اگر داوری میکنی، پس به عدالت در میانشان حکم کن که خداوند دادگران را دوست میدارد.
تفسیر قرآن
آنها گوش شنوايي براي شنيدن دروغ هاي بزرگانشان دارند و نيز حرامخواران اند و مال حرام و نا حق و رشوه زياد مي خورند.
بنابراين، هر گاه اين گونه اشخاص براي داوري نزد تو آيند، مي تواني در ميانشان به احكام اسلام داوري كني و مي تواني از آن ها روي گرداني و اگر صلاح ديدي، كه از آن ها روي گرداني، هيچ زياني نمي توانند به تو برسانند.
ولي اگر خواستي در ميان آن ها داوري كني، حتماً بايد عدالت را رعايت نمايي؛ زيرا خدا افراد دادگر و عدالت پيشه را دوست دارد.
از اين آيه و آيات بعد استفاده مى شود، كه قضات اسلام حق دارند با شرايط خاصّى در باره جرائم و جنايات غير مسلمانان نيز قضاوت كنند.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر