سوره مائده - آیه 36 - جزء 6
إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا لَوْ أَنَّ لَهُم مَّا فِي الْأَرْضِ جَمِيعًا وَمِثْلَهُ مَعَهُ لِيَفْتَدُوا بِهِ مِنْ عَذَابِ يَوْمِ الْقِيَامَةِ مَا تُقُبِّلَ مِنْهُمْ ۖ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ
معنای آیه
قطعاً کسانی که کافر شدند اگر همه آنچه در زمین است و همانند آن را نیز با آن همراه خود داشته باشند، تا آن را برای نجاتشان از عذاب روز قیامت فدیه و عوض دهند، از آنان پذیرفته نخواهد شد؛ و برای آنان عذابی دردناک است.
تفسیر قرآن
بعد از دستور تقوا و جهاد و تهيّه ی وسيله، به عنوان بيان علّت آن، با اشاره به سرنوشت كفّار و افراد آلوده مي فرمايد: افرادي كه كافر شدند، اگر تمام آنچه روي زمين است و همانند آن را داشته باشند، تا براي نجات از مجازات روز قيامت بدهند، از آن ها پذيرفته نخواهد شد و عذاب دردناكي خواهند داشت. يعني نجات تنها در ايمان و تقوا و جهاد و عمل صالح است.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر