سوره مائده - آیه 28 - جزء 6
لَئِن بَسَطتَ إِلَيَّ يَدَكَ لِتَقْتُلَنِي مَا أَنَا بِبَاسِطٍ يَدِيَ إِلَيْكَ لِأَقْتُلَكَ ۖ إِنِّي أَخَافُ اللَّهَ رَبَّ الْعَالَمِينَ
معنای آیه
مسلماً اگر تو برای کشتن من دستت را دراز کنی، من برای کشتن تو دستم را دراز نمی کنم؛ زیرا از خدا پروردگار جهانیان می ترسم.
تفسیر قرآن
در اين آيه مي فرمايد: هابيل به دنبال سخنش به قابيل گفت: اگر تو دستت را براي كشتن من دراز كني، من هرگز دست به كشتن تو دراز نمي كنم؛ زيرا من از خدا که پروردگار جهانيان است مي ترسم و مرتكب چنين گناهي نمي شوم.» آری، تقوا و خداترسی، عامل بازدارنده از گناه و تعدّی در حالات سخت است.
امام باقر (ع) فرمود: ابليس به قابيل گفت: قربانى تو قبول نشد و قربانى برادرت هابيل قبول شد، اگر او زنده بماند در طول تاريخ، نسل او بر نسل تو افتخار خواهند كرد، كه قربانى پدر ما پذيرفته شد و از پدر شما پذيرفته نشده است، پس او را به قتل برسان. (كافى 8/ 113)
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر