تفسیر قرآن

بعد از شمارش نعمت هایی بر بنی اسرائيل، به عنوان مقدّمه برای ورودشان به سرزمین مقدّس می فرماید: «موسيٰ گفت: اي قوم من، به سرزمين مقدّسي كه خدا براي شما قرار داده وارد شويد و به عقب بازنگرديد كه زيان خواهيد ديد.»

«سرزمين مقدّس» یا منطقه بيت المقدس است و یا تمام منطقه شامات (سوريه، اردن، فلسطين و لبنان)؛ زيرا به گواهى تاريخ اين منطقه مهد پيامبران و ادیان الاهى‏ و مركز توحيد و نشر تعليمات انبيا بوده است.

اين آيه مقدّر بودن ورود به سرزمين مقدّس را نويد می دهد؛ ولی وارد شدن به آن را مشروط به ايمان به شريعت و عدم ارتداد در دين و راهنمايی انبيا می داند؛ چنان كه نسلي از آن ها به خاطر سرپيچي از اين دستور، چهل سال در بيابان سرگردان ماندند.

امام صادق (ع) فرمود:‌ حقّ تعاليٰ ارض مقدّسه را براي بني اسرائيل نوشته بود؛ ولي به خاطر نافرماني براي خدا بدا حاصل شد و آن را محو كرد و براي پسران و نوه هاي آن ها نوشت؛ چون خدا فرموده: «يَمحُوا اللهُ مايَشاءُ وَ يُثبِتُ وَ عِندَهُ اُمُّ الكِتابِ: خدا هرچه را خواهد محو سازد و هر چه را خواهد پایدار سازد و امّ الکتاب (لوح محفوظ) نزد اوست. (عياشي)

تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان

نکات دیگر