معنای آیه
آن گاه مي فرمايد: اي اهل كتاب، رسول ما (پيامبر اسلام (ص)) پس از وقفه ای در بعثت رسل، به سوي شما آمد، تا حقايق را براي شما بيان كند، تا نگوييد بشارت دهنده و بيم دهنده از جانب خدا به سوي ما نيامد؛ پس اينك بشير و نذير به سوي شما آمده است، تا مؤمنين نيكوكار را به رحمت و پاداش الاهي بشارت داده و افراد بي ايمان و گنهكار را از كيفرهاي الاهي بيم مي دهد؛ و خدا بر هر چيزي تواناست؛
طبق آيه 14 سوره يس و طبق گفته مفسّران، در ميان حضرت عيسیٰ (ع) و پيامبر اسلام (ص) سه و به قولی چهار نفر از رسولان آمده اند.
در فترت بين عيسيٰ و پيامبر اسلام (ص) هم، اوصياء پیامبران بوده اند.
اميرمؤمنان (ع) مي فرمايد: «اَللّهُمَّ بَلىٰ لاتَخلو الاَرضُ مِن قائِمٍ لِلَّهِ بِحُجَّةٍ، اِمّا ظاهِراً مَشهوراً اَو خائِفاً مَغموراً لِئَلّاتَبطُلَ حُجَجُ اللهِ وَ بَيِّناتُهُ: آرى، خداوندا، زمين هيچ گاه از حجّت خدا خالی نيست، که برای خدا با برهان روشن قيام کند، يا آشکار و شناخته شده يا بيمناک و پنهان، تا حجّت خدا باطل نشود و نشانه هايش از بین نرود. (نهج البلاغه، حكمت 147)
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر