تفسیر قرآن

اين قرآن، آناني را كه در پي كسب رضايت خداوندند، به راه هاي سلامت هدايت مي كند و نيز قرآن، به اذن خدا پيروانش را از انواع ظلمت ها همچون ظلمت شرك، جهل، پراكندگي و... به سوي نور توحيد، علم و اتّحاد رهبري مي كند. همچنين اين قرآن، آن ها را به راه راستي كه هيچ گونه انحرافي در آن نيست،‌ هدايت مي كند.

در اين آيات هدايت هم به قرآن كريم و پيامبر اكرم (ص) نسبت داده شده و هم به خدا؛ چون خدا هادي واقعي است؛ ولي قرآن كريم و كتاب هاي آسماني و نيز پيامبر و امام و عالم و حتّیٰ فرشتگان، وسائطي هستند، كه خدا آن ها را براي هدايت تسخير نموده است.

ظلمت را به صيغه جمع و نور را به لفظ مفرد آورده تا بیان کند راه حق هر چند بر حسب مراحل متعدّد است؛ ولى در آن اختلاف و تفرّق نیست؛ بر خلاف طريق باطل، كه سراپا اختلاف است و اهل هر طريقى اهل طرق ديگر را دشمن مى دارد و از آن ها متنفر است.

در عباراتی امثال پيامبر خدا و يا كتاب خدا مردم را به اذن خدا از ظلمت ها به سوى نور بيرون مى‏ آورد، اذن خدا به معناى رضاى اوست.

هدايت به صراط مستقيم مهيمن بر راه های جزئی هدايت است. نكره آوردن صراط هم دلالت بر تعظيم آن است، نه به معنی راهی از راه ها.

تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان

نکات دیگر