معنای آیه
بعد از بیان پيمان خدا با بنى اسرائيل، در اين آيه با اشاره به پيمان شكنى آن ها و عواقب اين پيمان شكنى مي فرمايد: «پس بني اسرائيل را به خاطر شکستن پيمانشان لعنت كرديم و دل هاشان را سخت نموديم و در نتيجه كلمات را از محلّ و مسير خود منحرف مي سازند و بخشي از تذكّراتي كه به آن ها گفته بوديم، از جمله نبوّت عيسيٰ و پيامبر اسلام (ص) را به فراموشي سپردند و تو نيز هر روز به خيانتي از آن ها پي مي بري؛ مگر اندكي از آن ها كه از اين خيانت ها بركنارند؛ ولي تو از اين خطاها و خيانت هاي آنان چشم بپوش؛ زيرا خدا نيكوكاران را دوست دارد.
از آن رو، قساوت قلبشان را به خودشان نسبت داده، كه خدا آدمي را چنين آفريده، كه كارهاي خوب سبب هدايت عاملينشان مي شود و كارهاي بد سبب گمراهيشان. چه تمام هدايت ها و ضلالت های آدمیان به خاطر اعمالى است، كه از خودشان سر زده است؛ وگرنه محال است خدا بی جهت يكى را هدايت و ديگرى را گمراه کند. چنان كه اگر كسى مشروبات الكلى بخورد و چون مست شد جناياتى بکند، هرچند در حال مستى از خود اختيارى ندارد؛ ولى چون آگاهانه مقدّمات آن را فراهم آورده، مسئول اعمال خودش خواهد بود.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر