سوره نساء

سوره نساء - آیه 171 - جزء 6


يَا أَهْلَ الْكِتَابِ لَا تَغْلُوا فِي دِينِكُمْ وَلَا تَقُولُوا عَلَى اللَّهِ إِلَّا الْحَقَّ ۚ إِنَّمَا الْمَسِيحُ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ رَسُولُ اللَّهِ وَكَلِمَتُهُ أَلْقَاهَا إِلَىٰ مَرْيَمَ وَرُوحٌ مِّنْهُ ۖ فَآمِنُوا بِاللَّهِ وَرُسُلِهِ ۖ وَلَا تَقُولُوا ثَلَاثَةٌ ۚ انتَهُوا خَيْرًا لَّكُمْ ۚ إِنَّمَا اللَّهُ إِلَٰهٌ وَاحِدٌ ۖ سُبْحَانَهُ أَن يَكُونَ لَهُ وَلَدٌ ۘ لَّهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ ۗ وَكَفَىٰ بِاللَّهِ وَكِيلًا



پخش قاری سوره شماره آیه
محمد صدیق منشاوی سوره نساء 171
عبدالباسط محمد عبدالصمد سوره نساء 171
محمود خلیل الحصری سوره نساء 171
پخش قاری شماره صفحه ردیف
مصطفی اسماعیل 105 1
محمد صدیق منشاوی 105 2

معنای آیه

ای اهل کتاب! در دین خود غلوّ [و افراط] نورزید، [و از چهارچوب آیات نازل شده از سوی خدا و آنچه پیامبران به شما آموخته اند، خارج نشوید] و نسبت به خدا جز حق مگویید. جز این نیست که مسیح عیسی بن مریم فرستاده خدا و کلمه اوست که به مریم القا کرد و [این بنده پاک و خالص] روحی از سوی اوست؛ پس به خدا و فرستادگانش ایمان آورید، و مگویید: [خدا] ترکیبی از سه حقیقت [اَب، اِبن و روح القدس] است. [از این عقیده باطل] خودداری کنید که به خیر شماست. جز این نیست که خدا معبودی یگانه است. منزّه و پاک است از اینکه فرزندی برای او باشد. آنچه در آسمان ها و آنچه در زمین است فقط در سیطره مالکیّت و فرمانروایی اوست، و خدا از نظر کارسازی [همه امور آفرینش] کافی است.


تفسیر قرآن


آن گاه در اين آيه و آيه بعد با اشاره به مهم ترين انحراف مسيحيان يعنى تثليث مي فرمايد: «اي اهل كتاب، در دين خود غلوّ نکنيد و در باره خدا جز حقّ نگوييد. بي گمان مسيح عيسي بن مريم پيامبر خدا و كلمه‌ اوست، كه آن را بر مريم القاء كرده و روحي از جانب اوست. پس به خدا و پيامبران وي ايمان آوريد و قائل به تثليث نشويد، كه به سود شماست. بي گمان الله خدايي واحد است و منزّه است از آن كه فرزندي داشته باشد؛ چون هر چه در آسمان ها و در زمين است از آن اوست و اين بس كه خدا كارگزار باشد».

«كَلِمَةُ اللهِ» به انبيا و اوليا گفته مى‏شود، چون پيامبران و اوليا بيانگر كمالات پروردگارند. چنان كه در حديث آمده است: «نَحنُ كَلِماتُ اللهِ التّامات: ما كلمات كامل الاهى هستيم.» (تفسير اطيب‏البيان)

شايد هم مراد از كلمه، همان «كُنْ فَيَكُونُ» باشد كه قول خداوند است و مانند هر سخن ديگر، محصول آن كلمه است. (تفسير الميزان)

امام صادق (ع) منظور از‏ «رُوحٌ مِنْهُ» روح خداست، كه خداوند آن را در آدم و عيسىٰ (ص) قرار داد. (كافى، ج 1، ص 133)

تفسیر گوهر - دکتر رحمت الله قاضیان




نکات دیگر