معنای آیه
بعد از آن كه فرمود: يهود و نصارا را كه بين خدا و رسولانش تفرقه مى اندازند، در واقع به خدا و رسولان او كفر مى ورزند، مي فرمايد: و آنان كه به خدا و تمام پيامبران او ايمان دارند و ميان هيچ يك از آن ها فرقي نگذارند، به زودي خدا پاداش هاي آن ها را خواهد داد و اگر بعضي از مؤمنان هم قبلاً مرتكب تفرقه بين پيامبران شده اند، ايمانشان را خالص كرده و به سوي خدا بازگردند، خدا آمرزنده مهربان است.
البته ايمان به پيامبران و حق بودن همه آنان منافات با اين ندارد كه بعضى را از بعضى برتر بدانيم؛ چنان که خداوند می فرماید: «تِلکَ الرُّسُلَ فَضَّلنا بَغضَهُم عَلیٰ بَغضٍ: ما بعضی از این پیامبران را بر بعضی دیگر برتری دادیم.» (بقره، 253)
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر