سوره نساء - آیه 149 - جزء 6
إِن تُبْدُوا خَيْرًا أَوْ تُخْفُوهُ أَوْ تَعْفُوا عَن سُوءٍ فَإِنَّ اللَّهَ كَانَ عَفُوًّا قَدِيرًا
معنای آیه
اگر کار خیری را آشکار کنید، یا آن راپنهان دارید، یا از بدیِ [دیگران] گذشت کنید، [کاری مورد پسند خدا انجام داده اید]؛ یقیناً خدا [با قدرت داشتن بر انتقام] همواره گذشت کننده و تواناست.
تفسیر قرآن
در این آيه به نقطه مقابل حكم قبل اشاره كرده، می فرماید: اگر نیکی های افراد را آشکار یا نهان سازید مانعی ندارد و نيز اگر از بدي هايي كه به شما كرده اند درگذريد، بهتر است. خدا نیز بخشنده ای تواناست؛ با این که قادر بر انتقام است عفو و گذشت می کند».
عفو دو قسم است: يكى نام كسى كه به او بدى كرده نزد مردم فاش نكند، ديگر به عمل يعنی از او انتقام نگيرد، هرچند شرعاً جائز باشد.
انتقام و قصاص «حقّ» است و عفو «فضل». علي (ع) فرموده: اِذا قَدَرتَ عَليٰ عَدُوِّكَ، فَاجعَلِ العَفوَ عَنهُ شُكراً لِلقُدرَةِ عَلَيهِ: اگر بر دشمنت دست يافتي، بخشيدنش را شكرانه پيروزي قرار ده. (نهج-البلاغه، حكمت 11)
البتّه در صورتی عفو خوب است، که سبب جری تر شدن ظالم نشود.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر