سوره نساء - آیه 140 - جزء 5
وَقَدْ نَزَّلَ عَلَيْكُمْ فِي الْكِتَابِ أَنْ إِذَا سَمِعْتُمْ آيَاتِ اللَّهِ يُكْفَرُ بِهَا وَيُسْتَهْزَأُ بِهَا فَلَا تَقْعُدُوا مَعَهُمْ حَتَّىٰ يَخُوضُوا فِي حَدِيثٍ غَيْرِهِ ۚ إِنَّكُمْ إِذًا مِّثْلُهُمْ ۗ إِنَّ اللَّهَ جَامِعُ الْمُنَافِقِينَ وَالْكَافِرِينَ فِي جَهَنَّمَ جَمِيعًا
معنای آیه
البته خدا [این فرمان را] در قرآن بر شما نازل کرده است که چون بشنوید گروهی آیات خدا را مورد انکار و استهزا قرار می دهند، با آنان ننشینید تا در سخنی دیگر درآیند، [اگر بنشینید] شما هم [در به دوش کشیدن بار گناه انکار و استهزا] مانند آنان خواهید بود؛ یقیناً خدا همه منافقان و کافران را در دوزخ گرد خواهد آورد.
تفسیر قرآن
منافقان در جلساتي با يهود مي نشستند، كه در آن ها به آيات قرآن استهزاء مي شد، اين آيه نازل شد و فرمود: خدا اين حكم را به شما نازل كرده كه هنگامي كه بشنويد افرادي به آيات قرآن كفر مي ورزند و استهزاء مي كنند با آن ها ننشينيد، تا به مسائل ديگري بپردازند؛ زيرا اگر شما در اين گونه مجالس شركت كنيد، همانند آن ها خواهيد بود و خدا همه منافقان و كافران را در دوزخ جمع مي كند. (مجمع)
از اين آيه معلوم مي شود: شركت در جلسات گناه، گناه است؛ زيرا يك نوع امضاي عملي است. نبايد به عنوان آزادي بيان در برابر گناه سكوت نمود. انسان يا بايد جلو معصيت را بگيرد و يا مجلس را ترك كند. شرط مصاحبت آن است كه ضرر فكري و ديني نداشته باشد. در برابر گفته هاى ناحقّ نبايد بى تفاوت بود. مجامله و سكوت در جلسه گناه، گناه است. گناه نكردن كافى نيست، بايد جلو گناه را هم گرفت. به عنوان آزادى بيان و مدارا نباید در مقابل تمسخر دين سكوت كرد.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر