معنای آیه
بعضی از بزرگان اهل كتاب مانند عبدالله بن سلام و اسد بن كعب و اسيد بن كعب خدمت پيامبر (ص) رسيدند و گفتند: «ما به تو و كتاب آسمانى تو و موسىٰ و تورات و عزير ايمان مى آوريم؛ ولى به ساير كتاب هاى آسمانى و همچنين ساير انبياء ايمان نداريم» آيه نازل شد و به آن ها فرمود بايد به همه ايمان داشته باشند. (مجمع و المنار)
ولی آيه کلّی است و به همه دستور مى دهد: «ای کسانی که ايمان آورده اید، به خدا و رسولش و كتابي كه بر پيامبرش نازل كرده و كتابي كه قبلاً نازل نموده (انجيل)، ایمان آورید؛ و هركه به خدا و فرشتگان و كتاب ها و رسولانش و روز واپسين كافر باشد، در نهايتِ گمراهي است.»
زيرا عدم ايمان به هر یک از اين ها، انكار حكمت خداست؛ از این رو مؤمنين بايد بر تك تك اين جزئيات ایمان داشته باشند؛ چون همه به يكديگر مرتبط و وابستهاند و ایمان به هر يك مستلزم بقيّه است.
مراد آيه يا آن است كه: اى مؤمنان، بر ايمانتان همواره استوار بمانيد و یا آن که به درجات بالاتر ایمان گام بردارید؛ چون ايمان درجاتى دارد، چنان كه در آيه ديگر آمده: «لِيَزْدادُوا إِيماناً مَعَ إِيمانِهِمْ: تا ايمانى بر ايمان خويش بيافزايند. (آل عمران، 90)
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر