تفسیر قرآن

مسلمانان و اهل كتاب هركدام بر ديگري افتخار مي‏ كردند. اهل كتاب مي‏ گفتند: پيامبر ما قبل از پيامبر شما و كتاب ما از كتاب شما سابقه ‏دارتر است و مسلمانان مي‏ گفتند: پيامبر ما خاتم پيامبران و كتابش آخرين و كامل ترين كتب آسماني است، بنابراين، ما بر شما امتياز داريم، اين آيه و آيه بعد نازل شد و بر اين حرف ها خطّ بطلان كشيد و ارزش هركس را به اعمالش دانست (مجمع) و فرمود: «برتري به آرزوهاي شما و آرزوهاي اهل كتاب نيست؛ بلكه هركس عمل بدي انجام دهد، كيفرش را خواهد ديد‌ و هيچ كس را جز خدا ولي و ياور خويش نمي‏ يابد، كه كيفر سوء را از او بگرداند.

پيامبر اكرم (ص) در پاسخ كسى كه از جمله‏ ى: «مَن يَعمَل سوءً يُجزَ بِهِ» به وحشت افتاده بود، فرمود: امراض جسمى و گرفتارى‏ ها، نوعى كيفر اعمال انسان است. (مستدرك الوسائل، ج 2، ص 60)

وقتي اين آيه نازل شد، اصحاب جزع كردند، پس پيامبر (ص) فرمود: بشارت باد شما را، كه به كسي مصيبتي نرسد، مگر اين كه خداي تعاليٰ آن را كفّاره گناهش حساب كند، تا آنجاكه اگر خاري در پايش شود، كفّاره گناهش خواهد بود. (تفسیر ابوالفتوح)

امام صادق (ع) فرموده: ما جز بندگانِ كسي كه ما را خلق كرده و برگزيده نيستيم. به خدا سوگند، ما بر خدا حجّتي نداريم، هركه غُلّات را دوست دارد مورد غضب ماست و هر كه از آن ها در غضب باشد ما را دوست داشته، غلّات كافرند و مفوّضه مشرك ». (تفسير الكاشف)

تفسیر گوهر - دکتر رحمت الله قاضیان

نکات دیگر