سوره نساء - آیه 112 - جزء 5
وَمَن يَكْسِبْ خَطِيئَةً أَوْ إِثْمًا ثُمَّ يَرْمِ بِهِ بَرِيئًا فَقَدِ احْتَمَلَ بُهْتَانًا وَإِثْمًا مُّبِينًا
معنای آیه
و هر کس مرتکب خطا یا گناهی شود، سپس آن را به بی گناهی نسبت دهد، بی تردید بهتان و گناهی آشکار بر دوش گرفته است.
تفسیر قرآن
و هركس خطا يا گناهي مرتكب شود و آن را به گردن بي گناهي افكند، بهتان و گناه آشكاري انجام داده است.
امام صادق (ع) فرمود: غيبت برادر دينيت این است كه خدا چيزی را بر او پوشانده ابراز كنى؛ ولى اگر در باره او چيزى بگويى كه در او نيست، بُهتان است. (وسائل 13/286)
پيامبر اکرم (ص) فرموده: كسي كه به مرد يا زن با ايماني تهمت زند، خدا در روز قيامت او را بر تلّي از آتش قرار مي دهد، تا از مسئوليّت آنچه گفته درآيد. (سفينة 1/111)
و امام صادق (ع) مي فرمايد: «اَلبُهتانُ عَلَي البَريءُ اَثقَلُ مِن جِبالٍ راسياتٍ: تهمت زدن به افراد بي گناه از كوه هاي عظيم نيز سنگين تر است.» (سفينة البحار، مادّة بهت)
و امام صادق (ع) فرمود: هرگاه مؤمن به برادر دينيش تهمت زند، ايمان در دلش ذوب شود، همچون ذوب شدن نمك در آب. (كافي، كتاب ايمان و كفر، باب تهمت، ح 1)
«بُهْتان» دروغى است، كه انسان از شنيدن آن بهت زده مى شود.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر