تفسیر قرآن

در آيه پيش خطاب به پيامبر (ص) فرمود: «خدا تو را به عنوان پيامبر بر مردم فرستاد» و در اين آيه در باره موقعيّت آن حضرت می فرمايد: هركس اطاعت پيامبر (ص) كند، اطاعت خدا كرده است و اگر كساني از دستورات تو سرپيچي كنند و راهي خلاف نظر تو روند، تو مسئول نيستي؛ بلكه وظيفه ی تو تنها تبليغ رسالت و امر به معروف و نهي از منكر و راهنمايي افراد گمراه و ناآگاه است.

با توجّه به اين که در اين آيه اطاعت از رسول خدا به طور مطلق آمده، معلوم می شود آن حضرت از هرگونه جهل و خطا و اشتباه در قول و فعل و تقرير معصوم است و در همه اين موارد اطاعت از او بر هر مسلمانی واجب است، نه اين که چون خلفا بيش از صد مورد کردار و گفتار آن حضرت را کنار بگذارند و خود فتوا دهند. آری، از آنجا که پيامبر، رسول و پيام آور خداست، سخن و كردار و رفتار او همه مطابق فرمان خداست و سرپيچی از دستورات او، همان فرمان و دستورات خداست.

پيامبر اکرم (ص) چون معصوم است، نه فقط هيچ گناهي نمي كند، بلكه هيچ اشتباهي هم نمي كند؛ از اين رو، گفتار و سنّت پيامبر صد در صد مطابق با واقع و همچون وحي الاهي لازم الإجراء است. از طرفي، اين آيه بالصّراحه دليل بر حجّيّت سنّت پيامبر اکرم (ص) و احاديث او مي‏ باشد و هنگامي هم كه مي‏ بينيم آن حضرت (ص) طبق حديث ثقلين كه در كتاب هاي اهل سنّت هم به كرّات آمده است، صريحاً احاديث اهل بيت (ع) را سند و حجّت شمرده است؛ معلوم مي شود، كه اطاعت از فرمان اهل بيت (ع) نيز اطاعت فرمان خداست.

تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان

نکات دیگر