سوره نساء - آیه 73 - جزء 5
وَلَئِنْ أَصَابَكُمْ فَضْلٌ مِّنَ اللَّهِ لَيَقُولَنَّ كَأَن لَّمْ تَكُن بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُ مَوَدَّةٌ يَا لَيْتَنِي كُنتُ مَعَهُمْ فَأَفُوزَ فَوْزًا عَظِيمًا
معنای آیه
و اگر غنیمتی از خدا به شما برسد -چنانکه گویی میان شما و میان او [رابطه] دوستی نبوده- خواهد گفت: «کاش من با آنان بودم و به نوای بزرگی میرسیدم.»
تفسیر قرآن
در اين آيه مي افزايد: و اگر به شما مؤمنان فضل و کرمی رسد، منافق گويد: كاش، من هم با آنان بودم و سهم بزرگي از غنايم جنگي عايد من هم مي شد؛ به طوري كه گويي ميان شما و او هرگز دوستي و آشنايي نبوده است.
اين آيات دلالت دارند بر اين كه بين مؤمنين کسانی بودند، كه امروز و فردا کن و جزء منافقين بوده اند و قرآن هم فرموده: «وَ مِن اَهلِ المَدينَةِ مَرَدوا عَلَی النِّفاقِ: بعضی از اهل مدينه بر نقاق پافشاری می کنند» (توبه 101)؛ بنابراين، مفسّرينی که گفته اند: همه اصحاب پيامبر (ص) مؤمن و عادل بوده اند، جز برای قرار دادن بعضی از صحابه منافق همچون بنی اميّه در رديف مؤمنين نظری نداشته اند. آری، جز يك امّت هفتاد و دو نفری، يعنی ياران امام حسين (ع) كه همگی پاك بودند، همه جمعيّت ها حتّیٰ مؤمنين صدر اسلام مركّب از مؤمن واقعی و منافق بوده اند.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر