تفسیر قرآن

اين آيه در مورد سرنوشت كفّار مي‏ فرمايد: كساني كه به آيات ما كافر شدند، در آتشي وارد مي‏ كنيم، كه هرگاه پوست هاي تنشان در آن بسوزد، پوست هاي ديگري را به جاي آن قرار مي دهيم، تا مجازاتشان تخفيف نيايد و كيفر الاهي را بچشند. خداوند نسبت به انجام اين گونه مجازات ها هم تواناست و هم حكيم است و روي حساب كيفر مي‏دهد.

پاداش وكيفر هم نه فقط درآخرت، در دنيا هم مربوط به روح است و جسم همواره وسيله ‏اى براى انتقال پاداش و كيفر به روح انسان می باشد.

وقتى يهود به امانت‏ هاى الاهي كه به دستشان سپرده شده بود خيانت كردند و با علم به اين كه دين خدا توحيد است كه پيامبر اسلام (ص) بدان دعوت مى‏ كند و پيامبر اسلام همان است كه تورات و انجيل نشانه ‏هاى او را داده، با اين حال، نشانه‏ هاى رسالت رسول خدا (ص) را كه در كتاب آنان ذكر شده بود كتمان كردند؛ آن هم در وقتى كه واجب بود به مردم اعلام كنند و به همين مقدار خيانت اكتفاء ننموده، در داورى بين مؤمنين و مشركين حكم به ستم كردند، دين بت‏ پرستى را بهتر از دين توحيد قلمداد نمودند و نتيجه خيانتشان اين شد كه مشمول لعنت الاهى شدند و اين لعنت الاهى كارشان را به عذاب سعير كشانيد. (الميزان)

در تفسير قمى در ذيل آيه: «إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا بِآياتِنا ...» گفته است: امام (ع) فرموده: منظور از آيات اميرالمؤمنين و ائمه (ع) است.

وقتي امام صادق (ع) نزد منصور عبّاسي بود،‌ ابن ابي العوجاء ملحد بر آن ها وار شد و از حضرت پرسيد:‌ چه مي فرمايي در آيه : «هرگاه پوست هاي تنشان سوزد،‌ پوست هاي ديگري به جاي آن ها قرار مي دهيم، تاكيفر را بچشند؟» گيريم، كه اين پوست گناه كرده بود، پوست ديگر چه گناهي كرده است؟‌ حضرت فرمود: واي بر تو، اين پوست همان هست و همان نيست. ابن ابي العوجاء گفت: روشن تر بفرما. حضرت فرمود: اگر كسي خشتي را بكوبد و آب بر آن ريزد و به قالب بزند و به شكل اوّل درآورد، [خشت موجود]‌ همان اوّلي هست و نيست؟ ابن ابي العوجاء گفت: چرا، اين چنين است، كه مي فرمايي. (تفسیر صافي)

چون وحدت مادّه با وحدت صورت محفوظ است؛ از اين رو، مادامي كه انسان انسان باشد، هرگونه تغييري هم در بدن حادث شود، به وحدت خود باقي است.

تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان

نکات دیگر