معنای آیه
اي پيامبر، آيا نمي بيني كساني كه خود را به پاكي مي ستايند؟ نه، اين خداست، كه بنا بر علم و حكمتش هر که را خواهد طبق شايستگي هایش تزكيه مي كند و به كسي هم ستم نخواهد كرد، بلكه كيفرهايش نتيجه اعمال ناپسند خود انسان است».
در حقيقت فضيلت آن است كه خدا آن را فضيلت بداند، نه آنچه خودستايان براى خود از روى خودخواهى قائل مى شوند.
يهود و نصارا مي گفتند: ما فرزندان خدا و دوستان او هستيم «وَ قالَتِ اليَهودُ وَالنَّصاريٰ نَحنُ اَبناءُ اللهِ وَ اَحِبّاؤُهُ» (مائده: 5/18)؛ و گاهي ميگفتند: «بهشت مخصوص ما يهود و نصاراست «وَ قالوا لَن يَدخُلَ الجَنَّةَ اِلّا مَن كانَ هوداً اَو نَصاري» (بقره: 2/111)
در عصر اخير مسئله تفوق طلبى نژاد آلمان و يا نژاد اسرائيل سرچشمه جنگهاى جهانى و يا جنگ هاى منطقه اى شد.
امام علي (ع) فرموده: متّقين از اعمال اندك خود خشنود نيستند. نفس خود را متّهم مي كنند و از كردار خود ترسناك اند. هرگاه آنان را بستايند، از آنچه در توصيفشان گفته شده، در هراس افتاده گويند: ما خود را از ديگران بهتر مي شناسم و خدا مرا بهتر از من مي شناسد. بار خدايا، مرا بر آنچه مي گويند محاكمه نفرما و بهتر از آن قرارم ده كه مي گويند و گناهاني كه نمي دانند بيامرز. (نهج البلاغه، خطبه 193)
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر