تفسیر قرآن

بعد از ذکر معاصی مي فرمايد: «اگر گناهان بزرگي كه از آن نهي شده ايد بپرهیزيد، از گناهان كوچكتان چشم می پوشیم و شما را در جايگاهي ارجمند وارد مي‏ كنيم.»

در واقع بخشش گناهان صغيره يك نوع پاداش معنوی برای تاركان گناهان كبيره است.

گناه كبيره گناهي است، كه قرآن مجيد براي انجام دهنده آن وعده ی دوزخ داده است: اَلكَبائِر اللَّتى اَوجَبَ اللهُ عَزَّ وَ جَلَّ عَلَيهَا النّارُ»؛ مانند شرك، قتل نفس، زنا، رباخواري، عقوق والدين، تهمت زنا به زنان محصنه، خوردن مال يتيم، فرار از جهاد، سوگند دروغ، خيانت در اموال مردم، شهادت دروغ، شرابخواري، ترك نماز و.... و گناه «صغيره» هم اگر تكرار شود يا كوچك شمرده شود يا از افراد سرشناس سرزند يا باعث ترويج گناه شود، گناه كبيره خواهد شد. (مجمع البيان)

امام صادق (ع) فرمود: «لاصَغيرَةَ مَعَ الاِصرارِ: هيچ گناهی باتكرار صغيره نيست.» (کافی 2/88)

اميرمؤمنان (ع) فرموده: «اَشَدُّ الذُّنوبِ مَا استَهانَ بِهِ صاحِبُهُ‏: سخت ترين گناه آن است، كه مرتكبش آن را كوچك بشمرد. (نهج-البلاغه، حکمت 348)

از امام كاظم (ع) سؤال شد: در اين آيه خداوند وعده‏ مغفرت صغائر را در صورت اجتناب از كبائر داده، پس شفاعت برای كجاست؟ امام (ع) فرمودند: شفاعت برای اهل كبائر امّت است. (توحيد صدوق، ص 407)

پيغمبر اكرم (ص) فرمود: مَن سَنَّ سُنَّةً سَيِّئَةً فَعَليهِ وِزرُها وَ وِزرُ مَن عَمَلَ بِها لايَنقُصُ مِن اَوزارِهِم شَيئاً: هر كه سنّت بدی نهد گناهش بر اوست و گناه كسانى هم كه به آن عمل كنند، بدون کم شدن چيزی از گناهشان بر اوست. (محجة البيضاء 7 / 61)

امام صادق (ع) فرمود: هر كس از هر عملى كه خدا در برابر آن تهديد به آتش كرده، اجتناب كند؛ در صورتى كه ايمان داشته باشد، خداى سبحان سيئات او را تكفير مى‏ كند و در منزلگاهى آبرومند و ارجمند داخل مى‏ سازد، و كباير هفتگانه‏ اى كه باعث آتش‏ مى‏ شوند عبارتند از كشتن انسانى بدون مجوز، عقوق والدين، خوردن ربا، برگشتن به كفر بعد از دورى كردن از آن، تهمت زدن زنا به زن پاكدامن، خوردن مال يتيم و فرار از جنگ. (ثواب الاعمال ص 158 ح 1)

همه گناهان در برابر خداى عظيم كبيره ‏اند؛ ولی نسبت به يكديگر بعضى صغيره و برخى كبيره مى ‏باشند.

تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان

نکات دیگر