تفسیر قرآن

آن گاه زنانی را که ازدواج با آن ها حرام است به صورت پنج دسته بيان می کند:

1 ـ محارم نَسَبي هفت دسته اند: مادران و دختران و خواهران و عمّه ‏ها و خاله‏ ها و دختران برادر و دختران خواهر. مادر شامل مادر مادر و مادر پدر و هر چه بالاتر روند؛ همين طور دختر شامل دختر دختر و دختر پسر و فرزندان آن هاست؛ همچنين است پنج دسته ی ديگر.

2 ـ محارم رضاعي، كه عبارتند از: مادراني كه شما را شير داده ‏اند و خواهران رضاعي شما. همه كساني كه از نظر ارتباط نسبي حرامند، از نظر شيرخوارگي نيز مَحرمند. فلسفه تحريم محارم رضاعی آن است که با پرورش گوشت و استخوان فرزندان از يک مادر هر کدام جزيی از بدن آن مادر و مانند خواهر و برادر می گردند.

3 ـ محارم سببي، كه عبارتند از: مادران همسران و دختران همسران به شرط اين كه با آن همسر آميزش جنسي شده باشد؛ ولي اگر با آن ها آميزش جنسي نشده، دخترانشان بر شما حرام نيستند. همسران فرزندانتان (عروس) نيز كه از نسل شما هستند، نه فرزند خوانده، بر شما حرام هستند.

4 ـ جمع دو خواهر نيز ممنوع است و از آنجا كه در جاهليّت ازدواج با محارم و جمع ميان دو خواهر رايج بوده، مي‏ فرمايد: مگر آنچه در گذشته واقع شده است.

قريب به اتّفاق ملل، ازدواج با محارم را جايز نمي دانند. علم روز هم نشان مي دهد بيشتر كساني كه نقصي دارند، از ازدواج فاميلي است و معلوم است، كه در خويشان خيلي نزديك خطر همخوني بيشتر است. به علاوه محارم چون با هم بزرگ مي شوند، معمولاً كشش جنسي نسبت به هم ندارند.

تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان

نکات دیگر