سوره نساء - آیه 20 - جزء 4
وَإِنْ أَرَدتُّمُ اسْتِبْدَالَ زَوْجٍ مَّكَانَ زَوْجٍ وَآتَيْتُمْ إِحْدَاهُنَّ قِنطَارًا فَلَا تَأْخُذُوا مِنْهُ شَيْئًا ۚ أَتَأْخُذُونَهُ بُهْتَانًا وَإِثْمًا مُّبِينًا
معنای آیه
و اگر خواستید همسری دیگر به جای همسر پیشین جایگزین کنید و به همسر پیشین مال فراوانی [به عنوان مهریه] پرداخته اید، چیزی از آن را پس مگیرید. آیا آن را با تکیه به تهمت و گناهی آشکار پس می گیرید؟!
تفسیر قرآن
پيش از اسلام برای طلاق همسرشان و نپرداختن مهرش، او را به اعمال منافي عفت متّهم مي كردند (تفسير صافي)؛ اين آيه نازل شد و فرمود: و اگر خواستيد همسر ديگري به جاي همسرتان انتخاب كنيد و مال فراواني به عنوان مهر به همسرتان داده ايد، چيزي از آن را پس نگيريد. آيا براي باز پس گرفتن مهر زنان، كه گناه است، به گناه آشكار ديگري يعني تهمت عمل منافي عفّت به آنان متوسّل مي شويد؟
عمر بن خطاب گفت: هر كس از اين پس بيش از چهل اوقيه مهر معيّن كند زائد بر چهل را به بيت المال مى اندازم، زنى كه در مجلس بود گفت: تو اى عمر چنين حقى ندارى، عمر پرسيد: چرا؟ گفت براى اين كه خداى تعالىٰ مى فرمايد: «و اگر به زنى يك قنطار ـ پر پوست گاوی از طلا ـ مهريه داديد، حق نداريد چيزى از آن را پس بگيريد.» عمر گفت: زنى در تشخيص حكم خدا به واقع رسيد و مردى به خطا رفت. (درّ منثور)
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر