تفسیر قرآن

اين آيه بيانگر حکم شرعی زنانی است، که مرتکب زنا يا مساحقه (هم جنس گرايی) شوند و مي‏ فرمايد: «زنانی که به زنا و مساحقه ـ اعمّ از محصنه و غيرمحصنه و نيز آزاد و کنيز ـ آلوده شوند، چهار نفر از مسلمانان را به عنوان شاهد بطلبيد، اگر شاهدان به عمل منافی عفّت آنان گواهي دادند، آن ها را در خانه‏ محبوس سازيد، تا مرگشان فرا رسد، يا اين كه خداوند راهي براي آن ها باز كند».

از تعبير فوق برمی آید پس از مدّتي كه در زندان ماندند، آزاد خواهند شد؛ نه آن طوري كه بعضي گفته اند اين آيه به وسيله آيه سنگسار نسخ شده و پس از آزادي از زندان سنگسار خواهند شد؛ چون با تعبير «لَهُنَّ سَبيلاً: راهي به سود آنان» سازگار نمي باشد؛ زيرا سنگسار راه نجات نيست، بلكه بدترين مجازات هاست.

«وَاللّاتی يَأتينَ الفاحِشَةَ: رفتن به سوی گناه» با انجام دادن آن به فعل ارادی اطلاق می شود و نه کار اجباری؛ و اين هم مختاربودن انسان را می رساند و بطلان جبر اشعری.

حبس زنان زناكار در خانه بهتر از رها كردن آن ها در جامعه يا نگه داري در زندان عمومي است؛‌ زيرا در زندان عمومي، تمام تجربيّاتشان را به ديگران ياد مي دهند.

منظور از دست برداشتن از آن دو، دست برداری از كتك و شكنجه آن دو است، نه از حبس، كه حبس به حال خود باقی است. (الميزان)

از تعبير أَوْ يَجْعَلَ اللهُ لَهُنَّ سَبِيلًا استفاده مى‏ شود كه اين حكم، يك حكم موقت بوده است.

امام صادق (ع) فرمود: مراد از راه ديگر، كه خداوند قرار می دهد، حدود الاهی و سنگسار و شلاق است. (تفسير برهان)

در روايتى پيامبر اکرم ص آیه را شامل مساحقه و همجنس‏ بازى زنان نیز دانسته است. (مجمع ‏البيان)

توبه ‏ى زناكار و صرف‏نظر نمودن از اجراى حد در باره او، تا وقتى است كه كار به دادگاه و اقامه‏ ى شهود و صدور حكم نرسيده باشد.

تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان

نکات دیگر