سوره نساء - آیه 2 - جزء 4
وَآتُوا الْيَتَامَىٰ أَمْوَالَهُمْ ۖ وَلَا تَتَبَدَّلُوا الْخَبِيثَ بِالطَّيِّبِ ۖ وَلَا تَأْكُلُوا أَمْوَالَهُمْ إِلَىٰ أَمْوَالِكُمْ ۚ إِنَّهُ كَانَ حُوبًا كَبِيرًا
معنای آیه
اموال یتیمان را [پس از رشدشان] به آنان بدهید، و [اموال] پست و بی ارزش [خود] را با [اموالِ] مرغوب و با ارزش [آنان] عوض نکنید؛ و اموالشان را با ضمیمه کردن به اموال خود نخورید؛ زیرا آن گناهی بزرگ است.
تفسیر قرآن
اين آيه به عنوان مقدّمه احكام ارث و ازدواج و محارم مي فرمايد: «اموال يتيمان را به آنها بازدهيد و مال نامرغوبتان را با اموال مرغوب آن ها عوض نكنيد و اموال يتيمان را با اموال خود نخوريد،كه گناه بزرگي است.»
در غطفان مردى مال بسيار زيادى كه متعلق به برادر زاده يتيمش بود در تصرف داشت؛ آن گاه كه برادر زاده اش به حدّ بلوغ رسيد مال خود را از عمويش مطالبه كرد و عمو از تحويل آن خود دارى نمود و آن يتيم به ناچار شكايت خود را نزد رسول خدا (ص) برد و در اين مورد بود كه آيه: «وَ آتُوا الْيَتامى أَمْوالَهُمْ ...» نازل شد. (ابوالفتوح و درّ منثور)
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر