معنای آیه
بعد از بيان ايمان و عبادت و دعاهاي خردمندان مي فرمايد: پروردگارشان، دعاهايشان را اجابت کرد؛ چون من عمل هيچ عمل کننده اي را ـ خواه مرد باشد يا زن ـ ضايع نمي کنم. شما از هميد. كساني كه با تحمّل غربت و رنج در راه خدا، هجرت کرده و جنگ و جهاد نموده اند، من هم گناهان آن ها را مي بخشايم و در بهشتي که از پاي درختانش نهرها جاري هستند، جاي مي دهم. اين پاداشي از جانب خداست و بهترين پاداش ها كه اصلاً قابل توصيف و درك نيست، نزد خداست.
گفته اند: آيه: «فَاسْتَجابَ لَهُمْ رَبُّهُمْ» در باره امّ سلمه نازل شده، كه به رسول خدا (ص) عرض کرد: ای رسول خدا، چرا نشنيدم خداى تعالىٰ از هجرت زنان يادى كرده باشد؟ در پاسخ او اين آيه نازل شد كه «من عمل هيچ عاملى را ضايع نمى کنم؛ چه مرد باشد و چه زن.» (درّ منثور)
و گفته اند: اين آيه در باره علي (ع) نازل شده، که وقتي آن حضرت با فواطم (فاطمه بنت اسد مادرش، فاطمه دختر رسول خدا (ص) و فاطمه دختر زبير) از مکّه به مدينه مهاجرت کرد و به دنبال آن ها امّ ايمن و ديگری نيز در ضجنان به ايشان رسيدند؛ سپس در حالي که با يکديگر، در جميع حالات به ياد خدا بودند، به خدمت پيامبر (ص) رسيدند. (صافي)
اين اعلان تساوي مرد و زن نزد خدا در روزگاري اعلام شده، که نه فقط يوناني ها و رومي ها زن را مثل مرد داراي روح انساني نمي دانستند؛ بلکه مسيحي ها نيز تا چندي پيش چنين عقيده اي داشتند و در همين دو قرن گذشته بود، که غربي ها ابتدا فرانسه و بعد به تدريج کشورهاي ديگر، تحت فشارهاي اسلام، براي دختر و زن ارث قائل شدند.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر