سوره آل عمران - آیه 187 - جزء 4
وَإِذْ أَخَذَ اللَّهُ مِيثَاقَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ لَتُبَيِّنُنَّهُ لِلنَّاسِ وَلَا تَكْتُمُونَهُ فَنَبَذُوهُ وَرَاءَ ظُهُورِهِمْ وَاشْتَرَوْا بِهِ ثَمَنًا قَلِيلًا ۖ فَبِئْسَ مَا يَشْتَرُونَ
معنای آیه
و [یاد کنید] هنگامی که خدا از کسانی که به آنان کتاب آسمانی داده شد، پیمان گرفت که حتماً باید [احکام و حقایق] آن را برای مردم بیان کنید و پنهانش ننمایید. پس آن [عهد و کتاب] را ترک کردند و به آن اعتنایی ننمودند، و در برابر ترک آن اندک بهایی به دست آوردند؛ و بد چیزی است آنچه به دست می آورند.
تفسیر قرآن
بعد از بيان بسياري از خلافکاري هاي اهل کتاب، در اين آيه که کلّیّت دارد و شامل همه حتّیٰ مسلمان هاست، مي فرمايد: خدا از علمای اهل کتاب پيمان گرفته بود، که آيات کتاب آسماني شان را براي مردم بيان کنند و آن را کتمان نسازند؛ ولي آن ها آن پيمان را پشت سر انداختند و آياتی را که در مورد حقّانيّت پيامبر اسلام بود کتمان کردند و آن آيات را به بهاي ناچيزي فروختند و چه بد معامله ای کردند.
امام علي (ع) فرموده: خدا پيش از آن که از افراد نادان پيمان بگيرد، که به دنبال علم بروند، از علما پيمان گرفته که به آنها علم آموزند. (مجمع)
آري، دانشمندان مسئول اند، که حقايق را براي مردم بازگو كنند و هر کتماني که موجب باقي ماندن مردم در شرک و کفر و فساد باشد، گناهي بزرگ است. چنان که اگر علماي اديان کتمان حقايق نمي کردند، حالا تمام مردم مسلمان بودند و اگر علماي اسلام کتمان حقايق نمی کردند، حالا تمام مسلمان پيرو مکتب اهل بيت (ص) بودند. و گناه کتمان حقيقت آن قدر از نظر خدا بزرگ است که مي فرمايد: أُولَئِكَ يَلعَنُهُمُ اللهُ وَ يَلعَنُهُمُ اللَّاعِنونَ: خدا و لعنت کنندگان آ نها را لعنت مي کنند. (بقره 2/159)
امام باقر (ع) در باره اين آيه فرمودند: خداوند از اهل كتاب پيمان گرفت كه آنچه درباره ى حضرت محمّد ص در تورات و انجيل آمده است براى مردم بگويند و كتمان نكنند. (تفسير قمى)
اگر امروز ميليونها اهل كتاب (مسيحى، يهودى و زرتشتى) در دنيا هست، همه به سبب سكوت نابجاى دانشمندان آنهاست. به گفته ى تفسير اطيب البيان، بيش از شصت مورد بشارت اسلام و پيامبر اسلام (ص) در كتاب عهدين آمده است، ولى دانشمندان اهل كتاب همه را رها كرده اند.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر