سوره آل عمران - آیه 182 - جزء 4
ذَٰلِكَ بِمَا قَدَّمَتْ أَيْدِيكُمْ وَأَنَّ اللَّهَ لَيْسَ بِظَلَّامٍ لِّلْعَبِيدِ
معنای آیه
این [عذاب] به خاطر فسق و فجور و گناهانی است که خود پیش فرستادید، و گرنه خدا به بندگان ستمکار نیست.
تفسیر قرآن
و به يهود گفته می شود: اين عذاب سنگين نتيجه اعمالي ( اسناد فقر به خدا و کشتن پيامبران ) است، که قبلاًَ انجام ده ايد؛ چون خدا هرگز به بندگانش ستم نمي كند.
از آن رو، نفی ظلّام از ساحت خداوند شده نه نفی ظلم، که از آنجا که خدا بسيار بزرگ است، کوچک ترين ظلم از او بسيار عظيم است؛ چنان که بر اثر ادّعای بزرگ دروغين امامت جعفر برادر امام حسن عسکری (ع) به او لقب کذّاب دادند. از طرفی، چون بندگان بسيارند، اگر خدا به هر بنده ای اندکی ظلم کند، ظلّام خواهد بود. و نيز اگر قدرت مطلق و نامحدودی ظلم کند، حتماً ظلّام خواهد بود.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر