تفسیر قرآن

چون قبلاً فرمود: «مهلتي که به کفّار و منافقين داده براي زياد شدن گناهانشان است» و يكي از عوامل كفر و نفاق دوستي مال و بخل در انفاق است،‌ در اين آيه مي فرمايد: آنان كه در انفاق آنچه خدا از فضل و كرمش به آن ها داده، بخل مي ورزند، گمان نكنند، كه اين كار به سودشان است، بلكه به زيانشان است؛ ديري نگذرد، كه در روز قيامت،‌ آنچه بر آن بخل ورزيده ايد، طوقي از آتش شود و بر گردنشان افتد. اصولاً خداوند وارث ميراث هاي آسمان و زمين است؛ از اين رو، دير يا زود از هر آنچه به مردم داده، جدا خواهند شد؛ حال که چنين است، چه بهتر که پيش از جدا شدن از آن ها، با انفاقشان آن ها را در اختيار نيازمندان قرار دهند، تا خود نيز از برکات معنوي بهره مند گردند و به سعادت دنيا و آخرت رسند؛ و خدا هم از اعمالتان آگاه است كه انفاق می کنيد يا بخل می ورزيد.

بخيل می پندارد امساک مال نشانه هوشمندی و زيرکی است؛ حال آن که کياست مؤمن در اطاعت از دستور خدا و پرداخت انفاق واجب است.

امام جعفر صادق (ع) فرموده:‌ مال از آنِ خداوند است، كه به امانت نزد بندگانش نهاده‌ و به آن ها اجازه داده، كه به طور اعتدال از آن بخورند و بپوشند و نكاح كنند و مركب داشته باشند و غير از اين موارد به فقراي مؤمنين بر مي گردد. (تفسير الكاشف)

امام باقر (ع) فرمود: «هر كس زكات مالش را نپردازد، خدا آن مال را به طوق هايى از آتش مبدّل مي كند، سپس به او گفته مى‏ شود: همان طور كه در دنيا به هيچ قيمت، اين اموال را از خود دور نمى ‏كردى، اكنون آن ها را بردار و بگردن خود بيافكن». (تفسير عياشى)

تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان