معنای آیه
چون پافشاري و بلکه شتاب مشركين در کفر، که با آن که سبب شدند پيامبر (ص) و يارانش خانه و زندگي خود را در مکّه به جا گذاشتند و به مدينه هجرت کنند، باز هم آن ها را رها نکردند، بلکه براي از بين بردن دين الاهي به سراغشان آمدند و با به راه انداختن جنگ هاي بدر و احد به قول قرآن كريم بر يکديگر سبقت مي گرفتند؛ و از طرفي، شرکت نکردن مسلمانان منافق در جنگ احد و نيز فرار عدّه اي از ضعيف الإيمان هاي مسلمان در اين جنگ سبب شده بود، که پيامبر (ص) محزون شود، خداوند در اين آيه و چند آيه بعد، که به منزله نتيجه گيرى از آيات جنگ احد است بيان مى كند كه سنّت ابتلا و امتحان سنّتى است، كه در باره همه افراد جارى مىشود؛ پس مي فرمايد: «از اين که مي بيني کساني در کفر چنان شتاب مي کنند و در راه از بين بردن دين خدا و مؤمنين مي کوشند، که گويي با هم مسابقه گذاشته اند، تو و مؤمنين را محزون نکند؛ زيرا آن ها با اين کارهاشان هرگز به خدا زياني نخواهند رسانيد و نمي توانند جلو اراده خدا را در پيشرفت اسلام بگيرند. خدا آن ها را آزاد گذاشته، تا با جنگ با حق، در آخرت به آن ها بهره ای ندهد و عذابی بزرگ داشته باشند.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر