سوره آل عمران

سوره آل عمران - آیه 176 - جزء 4


وَلَا يَحْزُنكَ الَّذِينَ يُسَارِعُونَ فِي الْكُفْرِ ۚ إِنَّهُمْ لَن يَضُرُّوا اللَّهَ شَيْئًا ۗ يُرِيدُ اللَّهُ أَلَّا يَجْعَلَ لَهُمْ حَظًّا فِي الْآخِرَةِ ۖ وَلَهُمْ عَذَابٌ عَظِيمٌ ‎



پخش قاری سوره شماره آیه
محمد صدیق منشاوی سوره آل عمران 176
عبدالباسط محمد عبدالصمد سوره آل عمران 176
محمود خلیل الحصری سوره آل عمران 176
پخش قاری شماره صفحه ردیف
مصطفی اسماعیل 73 1
محمد صدیق منشاوی 73 2

معنای آیه

و مبادا آنان که در کفر می شتابند، تو را اندوهگین کنند، آنان هرگز به خدا هیچ زیانی نمی رسانند، خدا می خواهد [به سزای کفرشان] هیچ بهره ای در آخرت برای آنان قرار ندهد، و برای آنان عذابی بزرگ است.


تفسیر قرآن


چون پافشاري و بلکه شتاب مشركين در کفر، که با آن که سبب شدند پيامبر (ص) و يارانش خانه و زندگي خود را در مکّه به جا گذاشتند و به مدينه هجرت کنند، باز هم آن ها را رها نکردند، بلکه براي از بين بردن دين الاهي به سراغشان آمدند و با به راه انداختن جنگ هاي بدر و احد به قول قرآن كريم بر يکديگر سبقت مي گرفتند؛ و از طرفي، شرکت نکردن مسلمانان منافق در جنگ احد و نيز فرار عدّه اي از ضعيف الإيمان هاي مسلمان در اين جنگ سبب شده بود، که پيامبر (ص) محزون شود، خداوند در اين آيه و چند آيه بعد، که به منزله نتيجه گيرى از آيات جنگ احد است بيان مى‏ كند كه سنّت ابتلا و امتحان سنّتى است، كه در باره همه افراد جارى مى‏شود؛ پس مي فرمايد: «از اين که مي بيني کساني در کفر چنان شتاب مي کنند و در راه از بين بردن دين خدا و مؤمنين مي کوشند، که گويي با هم مسابقه گذاشته اند، تو و مؤمنين را محزون نکند؛ زيرا آن ها با اين کارهاشان هرگز به خدا زياني نخواهند رسانيد و نمي توانند جلو اراده خدا را در پيشرفت اسلام بگيرند. خدا آن ها را آزاد گذاشته، تا با جنگ با حق، در آخرت به آن ها بهره ای ندهد و عذابی بزرگ داشته باشند.

تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان




نکات دیگر