تفسیر قرآن

اين آيه در مورد شركت كنندگان در جنگ حمراءالاسد مي فرمايد: آن هايي که بعد از آن همه جراحات که در احد پيدا نموده بودند، دعوت خدا و پيامبر (ص) را براي نبرد ديگري با دشمن اجابت کردند؛ از آنان کسانی که نیکی و پرهیزکاری کردند، پاداشي عظيم خواهد بود.

غزوه حمراءالاسد: قريش بعد از جنگ احد چون به سرزميني به نام «روحاء» رسيدند، به يكديگر گفتند: هر چند پيروز شديم، ولي نه محمّد را کشتيم و نه مدينه را غارت کرديم و نه زناني به غنيمت گرفتيم، برگرديم و اين کارها را بکنيم. وقتي خبر به پيامبر (ص) رسيد، دستور فرمود، تنها کساني که در جنگ احد شرکت داشته-اند، براي مصاف با دشمن آماده شوند. و بدين ترتيب، پيامبر اکرم(ص) ارتش اسلام را به حمراءالاسد در هشت ميلي مدينه رساند.

در اين موقع معبد خزاعي، که هر چند هنوز مشرک بود؛ ولي از دوستان بني هاشم و پيامبر (ص) بود، چون وضع پيامبر (ص) و مسلمين را ديد، خود را به قريش رساند و گفت: من محمّد را ديدم، که با لشکري که نظيرش را نديده ام در تعقيبتان هستند. ابوسفيان و سران قريش پنداشتند، كه عد ه ی تازه نفسي به آن ها پيوسته اند، براي اين که نکند با دادن تلفاتي، شيريني پيروزي احد در کامشان تلخ شود، فرمان برگشت سريع به مكّه را صادر کردند.

ولي براي اين که نکند مسلمانان آن ها را تعقيب کنند، از نعيم بن مسعود، كه عازم مدينه بود خواستند، که به پيامبر (ص) و مسلمانان بگويد: قريش برای از پا در آوردن ياران محمّد و غارت مدينه به سوي مدينه در حرکت اند. هنگامي که اين خبر به پيامبر (ص) و يارانش رسيد، گفتند: «خدا ما را کافي است و او بهترين مدافع است». ولي هرچه انتظار کشيدند، خبري از مشرکين نشد؛ ازاين رو، بعد از سه روز توقّف در حمراءالاسد به مدينه باز گشتند.

«لِلَّذينَ اَحسََنوا مِنهُم وَاتَّقَوا اَجرٌ عَظيمٌ.» نشان می دهد وعده اجر عظيم تنها به بعضي از کساني که در غزوه حمراء الأسد شرکت کرده بودند، داده شده؛ زیرا به استجابت دعوت خدا و رسول در صورتي پاداش عظيم وعده داده، که ملازم با احسان و تقوا باشد.

تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان

نکات دیگر