معنای آیه
از آنجا كه بعد از جنگ احد بعضي از مؤمنان از کشته شدن برادرانشان در جنگ ناراحت بودند؛ در اين آيه مي فرمايد: هرگز مپندار آن ها که در راه خدا کشته شده اند، مرده اند؛ بلکه آن ها زنده اند و نزد پروردگارشان روزي دارند.
منظور از حيات در اينجا حيات برزخي است، که هر چند ديگران هم از آن برخوردار مي باشند؛ ولي چون حيات شهيدان حياتي فوق العادّه عالي است، که اصلاً زندگي ديگران در برزخ با آن ها قابل قياس نيست، تنها از آن ها نام برده است.
در روايت است، كه بالاتر از هر نيكي نيكوتري است، مگر شهادت، كه ديگر بالاتر از آن خيري متصوّر نيست. (بحارالانوار 74/61)
پيامبر اکرم (ص) شنيد کسی در دعا مىگويد: «اَسئَلُكَ خَيرَ ماتَسئَل: خدايا، بهترين چيزى كه از تو درخواست مى شود به من عطا كن» فرمود: اگر اين دعا مستجاب شود، در راه خدا شهيد مى شود. (مستدرك 2/ 243)
در رواياتی شهيد، هفت ويژگى ازجانب خدا دارد: اوّلين قطره خونش موجب آمرزش گناهانش گردد، سر در دامن حورالعين نهد، به لباسهاى بهشتى آراسته گردد، به خوشبوترين عطرها معطّر شود، جايگاه خود را در بهشت مشاهده كند، اجازه سير و گردش در تمام بهشت به او داده شود و پرده ها كنار رفته و به وجه خدا نظاره كند. (وسائل 11/ 10)
حضرت علي (ع) با داشتن ده ها فضيلت انحصاري وقتي كه ابن ملجم شمشيرش را بر فرق وي نواخت، فرمود: «فُزتُ وَ رَبِّ الكَعبَةِ: به خداي كعبه پيروز شدم».
امام صادق (ع) فرمود: «در قيامت لغزشهاى شهيد به خودش هم نشان داده نمى شود.» (وسائل 11/9)
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر