سوره آل عمران

سوره آل عمران - آیه 164 - جزء 4


لَقَدْ مَنَّ اللَّهُ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ إِذْ بَعَثَ فِيهِمْ رَسُولًا مِّنْ أَنفُسِهِمْ يَتْلُو عَلَيْهِمْ آيَاتِهِ وَيُزَكِّيهِمْ وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَإِن كَانُوا مِن قَبْلُ لَفِي ضَلَالٍ مُّبِينٍ



پخش قاری سوره شماره آیه
محمد صدیق منشاوی سوره آل عمران 164
عبدالباسط محمد عبدالصمد سوره آل عمران 164
محمود خلیل الحصری سوره آل عمران 164
پخش قاری شماره صفحه ردیف
مصطفی اسماعیل 71 1
محمد صدیق منشاوی 71 2

معنای آیه

یقیناً خدا بر مؤمنان منّت نهاد که در میان آنان پیامبری از خودشان برانگیخت که آیات او را بر آنان می خواند و [از آلودگی های فکری و روحی] پاکشان می کند، و کتاب و حکمت به آنان می آموزد، و به راستی که آنان پیش از آن در گمراهی آشکاری بودند.


تفسیر قرآن


بعد از مقايسه بين مؤمنين و كفّار و منافقان، آن گاه به عنوان دلداري مسلمين بعد از جنگ احد، كه چرا ما گرفتار این همه مشكلات و مصائب می شويم؟ می فرماید: «به راستي كه خدا بر مؤمنان منّت نهاده، كه از ميانشان پيامبري را مبعوث فرموده، تا آيات او را بر آن ها بخواند و پاكشان سازد و به آن ها کتاب و حکمت بياموزد، با آن که قبلاً در گمراهي آشکار بودند.»

پيامبران از جنس خود بشر برای آن ها برگزيده شده اند «مِن اَنفُسِهِم»، تا با توجّه به نياز‏های بشر به تربيت آن ها اقدام كنند. به علاوه اعمال انبيا بهترين سرمشق تربيتی برای مردم است؛ و اين در صورتی است، كه آن ها از جنس خود مردم و با همان خصائص جسمى و غرائز بشری باشند. ولی اگر پيامبران مثلاً از جنس فرشتگان بودند، مردم می گفتند: از آن رو، آن ها گناه نمی كنند، كه شهوت و غضب ندارند.

به راستي، تحوّل ديني و فکري و علمي و اجتماعي عظيمي، كه با برانگيخته شدن پيامبر اسلام (ص) در محيط جاهليّت آن روز عربستان صورت گرفت؛ که به زودي دو ابر قدرت ايران و روم را به زانو درآوردند و معلّم ايمان و اخلاق مردم اين دو سرزمين هم شدند، نه فقط بزرگ ترين نعمت خدا بر عرب بلکه معجزه است.

خداوند تنها از نعمت های بزرگ معنوی مانند: ايمان، نبوّت، امامت، ولايت و قرآن به منّت ياد می کند، نه از نعمت های مادّی چون آب و غذا.

تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان




نکات دیگر