سوره آل عمران - آیه 156 - جزء 4

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَكُونُوا كَالَّذِينَ كَفَرُوا وَقَالُوا لِإِخْوَانِهِمْ إِذَا ضَرَبُوا فِي الْأَرْضِ أَوْ كَانُوا غُزًّى لَّوْ كَانُوا عِندَنَا مَا مَاتُوا وَمَا قُتِلُوا لِيَجْعَلَ اللَّهُ ذَٰلِكَ حَسْرَةً فِي قُلُوبِهِمْ ۗ وَاللَّهُ يُحْيِي وَيُمِيتُ ۗ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ

معنای آیه

ای اهل ایمان! مانند کسانی نباشید که کفر ورزیدند و درباره برادرانشان هنگامی که آنان به سفر رفتند [و در سفر مُردند] و یا جهادگر بودند [و شهید شدند]، گفتند: اگر نزد ما مانده بودند نمی مردند و شهید نمی شدند. [شما به کافران اعتنا نکنید] تا خدا این [اعتقاد و گفتار] را حسرتی در دل هایشان قرار دهد. و خداست که زنده می کند و می میراند؛ و خدا به آنچه انجام می دهید، بیناست.

تفسیر قرآن

حادثه احد چهره واقعى مسلمانان را نشان داد، تا به اصلاح نقاط ضعف خود بپردازند. پس در اين آيه مي فرمايد: «ای مؤمنان؛ مثل کافران نباشيد که وقتي خبر مرگ برادرانشان كه به مسافرت يا جنگ رفته بودند مي شنوند، مي گويند: اگر آن ها نزد ما بودند، نه می مردند و نه کشته مي شدند. شما از اين سخنان نگوييد، تا خدا اين حسرت را، که شما هم مثل آن ها براي شهيدانتان افسوس بخوريد، به دل آن ها بگذارد. اين خداست، که زنده مي کند و مي ميراند و خدا از همه ی اعمال بندگان باخبر است.

تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان

---