معنای آیه
بعد از جنگ احد، وقتي که لشکر قريش قدري از مدينه دور شدند، پشيمان شدند، که چرا ما محمّد را نکشتيم و مدينه را غارت نکرديم؛ پس برگرديم و اين کار را بکنيم. چون چنين تصميم گرفتند خداوند در دلشان ترسى افكند تا از قصد خود بازگشتند.» (مجمع)
بعد از بيان نصرت الاهی در آيه پيش، در اين آيه به بيان يک نوع نصرت الاهی در قالب انداختن رعب در دل دشمنان اشاره می کند و می فرمايد: «به زودي در دل هاي كفّار رعب و هراس خواهيم افكند، زيرا آن ها چيزي را كه خدا دليلي بر آن نفرستاده، با او شريك نمودند و جايشان آتش است و چه بد است جاي ستمگران.
شيخ مراغي از مفسّرين اهل سنّت در تفسير خود از اين آيه گويد: مقصود از «اَلَّذينَ كَفَروا» ابوسفيان است، كه اصل شجره ی فتنه است.
گفته اند: قريش از ترس حمله رسول خدا (ص) و اصحابش همچون لشکر شکست خورده به مکّه بازگشتند. (مجمع)
پيامبر اکرم (ص) مکرّر مي فرمود: يکي از امتيازاتي که خدا به من داده، اين است كه خداوند با انداختن رعب و ترس من در دل دشمن، بر آن ها پيروز شوم. (مجمع)
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر