سوره آل عمران - آیه 147 - جزء 4
وَمَا كَانَ قَوْلَهُمْ إِلَّا أَن قَالُوا رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا وَإِسْرَافَنَا فِي أَمْرِنَا وَثَبِّتْ أَقْدَامَنَا وَانصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ
معنای آیه
و سخن آنان [در گرما گرم و سختی جنگ] جز این نبود که گفتند: پروردگارا! گناهان ما و زیاده روی در کارمان را بر ما ببخش و قدم هایمان را استوار بدار و ما را بر گروه کافران یاری ده.
تفسیر قرآن
و برای جبران کاستی هايشان، آنان را سخنی جز اين نبود، که پروردگارا، از گناهان و تندروي هاي ما درگذر و ما را ثابت قدم بدار و بر کافران پيروزمان گردان.
تفسیر گوهر - تالیف دکتر رحمت الله قاضیان
نکات دیگر