تفسیر قرآن

. آیه ( 57 )

﴿۵۶﴾ يَا مَنْ لَهُ الْمَثَلُ الْأَعْلىٰ، يَا مَنْ لَهُ الصِّفاتُ الْعُلْيا، يَا مَنْ لَهُ الْآخِرَةُ وَالْأُولىٰ، يَا مَنْ لَهُ جَنَّةُ الْمَأْوىٰ، يَا مَنْ لَهُ الْآياتُ الْكُبْرىٰ، يَا مَنْ لَهُ الْأَسْماءُ الْحُسْنىٰ، يَا مَنْ لَهُ الْحُكْمُ وَالْقَضاءُ، يَا مَنْ لَهُ الْهَواءُ وَالْفَضاءُ، يَا مَنْ لَهُ الْعَرْشُ وَالثَّرىٰ، يَا مَنْ لَهُ السَّمَاوَاتُ الْعُلىٰ.

(۵۶) ای آن‌که نمونه برتر برای اوست، ای آن‌که صفات برتر برای اوست، ای آن‌که سرانجام و سرآغاز برای اوست، ای آن‌که بهشت آسایش برای اوست، ای آن‌که نشانه‌های بزرگ‌تر برای اوست، ای آن‌که نام‌های نیکوتر ویژه اوست، ای آن‌که فرمان و داوری برای اوست، ای آن‌که هوا و فضا از حضرت اوست، ای آن‌که عرش و فرش برای اوست، ای آن‌که آسمان‌های برافراشته برای اوست.